ขออภัยค่ะที่ดองไดฯไว้นาน เนื่องจากภารกิจหลายประการทั้งงานราษฎ์งานหลวง
เลยทำให้ชีวิตอยากอยู่นิ่งๆบ้าง พอว่างก็เล่นเกมส์ ดูหนัง อ่านหนังสือ
เลยไม่ค่อยได้ใช้อินเตอร์เน็ตซักเท่าไหร่ แต่วันนี้ฤกษ์งามยามดีเลยขออัพซะทีค่า
วันศุกร์ 04/07/08
วันนี้วันเกิดกล้าค่ะ ตื่นมาเลยสดใสกว่าทุกวัน
เนื่องจากจะพากล้าไปทานอาหารญี่ปุ่นที่เดอะมอลล์
ซึ่งทีแรกตั้งใจจะชวนกล้าไปทานข้าวที่ร้านบ้านน้ำเคียงดินตอนเย็น
แต่กล้าไม่ว่างค่ะ ต้องไปสังสรรค์กับเพื่อนๆที่ออฟฟิศ เฮ้อ!
เอาน่า....ไหนๆก็ไหนๆไปเดอะมอลล์นี่แหละง่ายและใกล้ดี
เมื่อไปถึงห้างเราสามคนพ่อแม่ลูกก็ตรงดิ่งไปที่ร้านZENทันที
แต่ก็ต้องซดน้ำแห้วค่ะ เนื่องจากปิดปรับปรุง เลยต้องระเห็ดมาFujiแทน
กล้าสั่งชุดเบนโตะ ส่วนแก้มสั่งชุดสุกี้ทานกันสองคนกับกรู๊ฟค่ะ
แล้วก็สั่งไข่หวานย่างมาอีก 1 จานสำหรับกรู๊ฟ มื้อนี้กรู๊ฟเจริญอาหารดีมาก
ชอบซดน้ำสุกี้และหม่ำๆเต้าหู้ เห็ดเข็มทอง ไข่หวาน ข้าวก็ทานเยอะดีด้วยค่ะ
ทำเอาคุณแม่ชื่นใจเลยค่ะลูก แต่พอกรู๊ฟทานทุกอย่างอิ่มเกลี้ยงแล้ว
ก็เริ่มป่วนทันทีเลยค่ะ โดยการเอาตะเกียบมายีผมคุณแม่นั่นเอง
จากนั้นก็ข้ามไปซนฝั่งกล้าต่อ โดยไปตะโกนเรียกสาวที่มานั่งโต๊ะด้านหลัง
ว่า ป้า..ป้า! แอบสังเกตว่าเธอทั้งสองดูไม่ค่อยจะพอใจเท่าไหร่
เลยรีบทานรีบอิ่มดีกว่าค่ะ จากนั้นก็พากรู๊ฟไปดูปลา และเล่นเครื่องเล่น
ก่อนกลับก็แวะซื้อขนมกันอีกนิดหน่อย แล้วก็เข้าบ้าน
พอถึงบ้านได้ซักพักกล้าก็อาบน้ำแต่งตัวออกไปซิ่งค่า ทิ้งให้คุณแม่อยู่กับกรู๊ฟสองคน
อารมณ์แอบเหงา+งอนนิดหน่อยค่ะ ไม่นานๆ เพราะมัวแต่ชุลวุนวุ่นกับลิงน้อย
พอจะจับอาบน้ำก็วิ่งหนีทั่วบ้านเลยค่ะ พอดุเข้าหน่อยก็ทำเป็นโทรไปฟ้องกล้า
แต่ก็ไม่เกินความพยายามของแก้มค่ะ พอจับอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็แบตหมดทันที
เวลาแห่งเสรีก็เริ่มขึ้น แก้มนอนดูหนังควบยาวทีเดียว2เรื่องเลยค่ะ
เรื่องแรก The Piano Teacher หนังจิตๆ สำหรับคนจิตๆ ดูแล้วยิ่งจิต
ขอปรบมือให้นางเอกของเรื่อง แสดงดีมากจนแก้มคิดว่าเธอเป็นแบบนั้นจริงๆ
ส่วนพระเอกก็ถูกใจ เห็นแล้วน้ำลายไหลอยากได้แบบนี้ซักคน เหอะๆ
เรื่องต่อมา เพื่อนสนิท ที่หลายๆคนคงรู้จักกันดีแล้ว เลยขอข้ามไปละกัน
นี่เป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้(รู้แต่ว่าช้อบชอบพระเอก) เป็นหนังที่ดูกี่ทีก็ไม่เบื่อ
และระหว่างที่นอนดูหนังเพลินๆเคลิ้มๆอยู่นั้น เพื่อนสาวนางหนึ่งก็โทรมา
ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหนคุณนายอ้อนั่นเอง โทรมาชวนไปปาร์ตี้วันเกิดไอ้โด้และสามีเดี้ยน
เอ....แต่วันเกิดสามีช้าน นัดกันอิท่าไหนทำไมช้านไม่รู้เรื่องเลยล่ะยะ เอ้า...ไปก็ไป!
นาฬิกาตอนนั้นมันจะสี่ทุ่มแล้วล่ะนะ แต่ก็ยังจะไปอีก กะเซอร์ไพรส์เพื่อนและสามี
และทันใดนั้นเจ้ากรู๊ฟก็ตื่นเด้งขึ้นมาทันที เหมือนกับรู้ เลยยื้อกันอยู่พักใหญ่
จนต้องขออนุญาติลูกกรู๊ฟว่า คุณแม่ออกไปรับกล้านะครับ...เดี๋ยวจะรีบกลับ
พอกรู๊ฟโอเคเท่านั้นแหละค่ะ น้ำท่าไม่อาบ ออกไปทั้งชุดอยู่บ้านแบบนั้นเลย
ใส่หมวกปิดหัวยุ่งก็ไปได้แล้ว และไม่ลืมที่จะหยิบเค้กช็อกโกแลตไปด้วย2ชิ้นเล็กๆ
สำหรับเจ้าของวันเกิดทั้งสอง ไม่ถึงชั่วโมงแก้มก็ถึงตรอกข้าวสารโดยปลอดภัย
ไปถึงก็เจอเพื่อนมากมาย นั่งเม้าท์ๆกัน รอกันซักพักจนมาครบก็ไปหาร้านนั่งกัน
ที่ไหนๆก็คนเต็มแน่นไปหมด จนมาได้ร้าน BayTara ก็นั่งๆชิลล์ๆกันไป
เม้าท์กับคนนู้นคนนี้ไปเรื่อย นั่งไปนั่งมารอเจ้าของวันเกิดอีกคน(กล้า)ยังไม่โผล่
ไม่มีใครโทรหากล้าติดซะด้วย มันน่าโมโหซะจริงๆ
เอาล่ะ...แก้มไม่รอแล้วค่ะจุดเทียนให้โด้เป่าเค้กเลยดีกว่า
สุขสันต์วันเกิดนะเพื่อน
ก่อนกลับแวะไปทานข้าวต้มร้านเฮีย กินไม่ค่อยลงค่ะ
ระหว่างทานข้าวต้ม กล้าโทรเข้ามาบอกกลับมาบ้านแล้วไม่เจอ
ถามว่าอยู่ไหน ไปไหนทำไมไม่บอก บลาๆๆๆ(เค้าโทรกันจนมือหงิกแล้วโว้ย!)
ด้วยความงอนที่มีต่อกล้า+ความตะกละ เค้กของกล้าเลยเรียบร้อยโรงเรียนแก้ม
คนที่น่าเห็นใจที่สุดในงานนี้เห็นจะเป็นอ้อ เพราะถูกไอ้หม่องลวนลามตลอดเวลา
จนเจ้าหล่อนอารมณ์เสีย พอกินกันจนอิ่มครบทุกคนก็ถึงเวลาแยกย้าย
วันนี้ประทับใจ และรู้สึกดีกับเพื่อนๆค่ะ อ้อ เอฟและนัทดูแลแก้มดีมาก
ดีใจๆนานๆทีได้เจอกันเน้อออ! กลับมาดูเหมือนกล้าจะแอบงอนนิดนึงค่ะ
แต่แก้มงอนกว่านะจะบอกให้! ที่ไม่ยอมรับโทรศัพท์กัน
ว่าแล้วก็อารมณ์เสีย หลับดีกว่า สุขสันต์วันเกิดย่ะ.......เชอะ!
ปล. ไปเจอคนบางคนที่ไม่อยากเจอและก็ไม่คิดว่าจะเจอ....เลยแอบเซ็งนิดนึงค่ะ
